SÛRELER ▼

Abese sûresinin Türkçe okunuşu

Mekke'de inmiştir, 42 (kırkiki) âyettir. Adını, yüzünü ekşitti, buruşturdu anlamına gelen ilk kelimesinden almıştır. Bu sûrenin iniş sebebiyle ilgili olarak şöyle bir hadise nakledilmiştir: Efendimiz; Velîd, Ümeyye b. Halef, Utbe b. Rabîa gibi Kureyş'in ileri gelenlerine İslâm'ı anlattığı bir sırada âmâ olan Abdullah b. Ümmü Mektum gelir ve Yâ Resûlallah! Allah'ın sana öğrettiklerinden bana da öğret der. O esnada Resûlullah (a. s. ) cevap vermez. Çünkü Kureyş'in bu ileri gelen kimseleri, zaten kendilerine özel muamele edilmesini istiyorlardı. Efendimiz onları gücendirmek istemedi. Abdullah tekrar seslenince elinde olmayarak yüz hatları değişti. Bu esnada onlar kalkıp gittiler. Biraz sonra bu âyetler geldi. Resûlullah'ın bazı davranışlarını tenkit ve onu ikaz mahiyetinde gelen bu ve benzeri âyetler, onun hak peygamber olduğuna en büyük delildir. Zira hiç kimse kendisini bu şekilde tenkit etmez.

Ayet 1: Abese ve tevellâ.
Ayet 2: En câehul a’mâ.
Ayet 3: Ve mâ yudrîke leallehu yezzekkâ.
Ayet 4: Ev yezzekkeru fe tenfeahuz zikrâ.
Ayet 5: Emmâ menistagnâ.
Ayet 6: Fe ente lehu tesaddâ.
Ayet 7: Ve mâ aleyke ellâ yezzekkâ.
Ayet 8: Ve emmâ men câeke yes’â.
Ayet 9: Ve huve yahşâ.
Ayet 10: Fe ente anhu telehhâ.
Ayet 11: Kellâ innehâ tezkiratun.
Ayet 12: Fe men şâe zekerahu.
Ayet 13: Fî suhufin mukerrametin.
Ayet 14: Merfûatin mutahheratin.
Ayet 15: Bi eydî seferatin.
Ayet 16: Kirâmin beraratin.
Ayet 17: Kutilel insânu mâ ekferahu.
Ayet 18: Min eyyi şey’in halakahu.
Ayet 19: Min nutfetin, halakahu fe kadderahu.
Ayet 20: Summes sebîle yesserahu.
Ayet 21: Summe emâtehu fe akberahu.
Ayet 22: Summe izâ şâe enşerahu.
Ayet 23: Kellâ lemmâ yakdı mâ emerahu.
Ayet 24: Felyanzuril insânu ilâ taâmihî.
Ayet 25: Ennâ sabebnâl mâe sabbâ(sabben).
Ayet 26: Summe şekaknâl arda şekkâ(şekkan).
Ayet 27: Fe enbetnâ fîhâ habbâ(habben).
Ayet 28: Ve ineben ve kadben.
Ayet 29: Ve zeytûnen ve nahlen.
Ayet 30: Ve hadâika gulbâ(gulben).
Ayet 31: Ve fâkiheten ve ebbâ(ebben).
Ayet 32: Metâan lekum ve li en’âmikum.
Ayet 33: Fe izâ câetis sâhhatu.
Ayet 34: Yevme yefirrul mer’u min ahîhi.
Ayet 35: Ve ummihî ve ebîhi.
Ayet 36: Ve sâhıbetihî ve benîhi.
Ayet 37: Li kullimriin minhum yevme izin şe’nun yugnîhi.
Ayet 38: Vucûhun yevme izin musfiratun.
Ayet 39: Dâhıketun mustebşiratun.
Ayet 40: Ve vucûhun yevme izin aleyhâ gaberatun.
Ayet 41: Terhekuhâ kateratun.
Ayet 42: Ulâike humul keferatul feceratu.