Nâziât sûresinin Türkçe okunuşu

Nebe' sûresinden sonra Mekke'de inmiştir; 46 (kırkaltı) âyettir. Adını, söküp çıkaranlar manasına gelen nâziât kelimesinden alır. Ana fikir olarak kıyameti konu edinir. Cenab-ı Allah, sûrenin başında, kendilerini, ilk beş âyette belirtilen güç ve melekelerle donattığı varlıklara yemin etmektedir.

Ayet 1: Ven nâziâti garkâ(garkan).

Ayet 2: Ven nâşitâti neştâ(neştan).

Ayet 3: Ves sâbihâti sebhâ(sebhan).

Ayet 4: Fes sâbikâti sebkâ(sebkan).

Ayet 5: Fel mudebbirâti emrâ(emren).

Ayet 6: Yevme tercufur râcifetu.

Ayet 7: Tetbeuhâr râdifetu.

Ayet 8: Kulûbun yevme izin vâcifetun.

Ayet 9: Ebsâruhâ hâşiatun.

Ayet 10: Yekûlûne e innâ le merdûdûne fîl hâfirati.

Ayet 11: E izâ kunnâ izâmen nahıraten.

Ayet 12: Kâlû tilke izen kerratun hâsiratun.

Ayet 13: Fe innemâ hiye zecratun vâhıdetun.

Ayet 14: Fe izâ hum bis sâhirati.

Ayet 15: Hel etâke hadîsu mûsâ.

Ayet 16: İz nâdâhu rabbuhu bil vâdil mukaddesi tuvâ(tuven).

Ayet 17: İzheb ilâ fir’avne innehu tagâ.

Ayet 18: Fe kul hel leke ilâ en tezekkâ.

Ayet 19: Ve ehdiyeke ilâ rabbike fe tahşâ.

Ayet 20: Fe erâhul âyetel kubrâ.

Ayet 21: Fe kezzebe ve asâ.

Ayet 22: Summe edbera yes’â.

Ayet 23: Fe haşera fe nâdâ.

Ayet 24: Fe kâle ene rabbukumul a’lâ.

Ayet 25: Fe ehazehullâhu nekâlel âhırati vel ûlâ.

Ayet 26: İnne fî zâlike le ıbraten li men yahşâ.

Ayet 27: E entum eşeddu halkan emis semâu, benâhâ.

Ayet 28: Rafea semkehâ fe sevvâhâ.

Ayet 29: Ve agtaşe leylehâ ve ahrace duhâhâ.

Ayet 30: Vel arda ba’de zâlike dehâhâ.

Ayet 31: Ahrace minhâ mâehâ ve mer’âhâ.

Ayet 32: Vel cibâle ersâhâ.

Ayet 33: Metâan lekum ve li en‘âmikum.

Ayet 34: Fe izâ câetit tâmmetul kubrâ.

Ayet 35: Yevme yetezekkerul insânu mâ seâ.

Ayet 36: Ve burrizetil cahîmu li men yerâ.

Ayet 37: Fe emmâ men tagâ.

Ayet 38: Ve âseral hayâted dunyâ.

Ayet 39: Fe innel cahîme hiyel me’vâ.

Ayet 40: Ve emmâ men hâfe makâme rabbihî ve nehân nefse anil hevâ.

Ayet 41: Fe innel cennete hiyel me’vâ.

Ayet 42: Yes’elûneke anis sâati eyyâne mursâhâ.

Ayet 43: Fîme ente min zikrâhâ.

Ayet 44: İlâ rabbike muntehâhâ.

Ayet 45: İnnemâ ente munziru men yahşâhâ.

Ayet 46: Ke ennehum yevme yeravnehâ lem yelbesû illâ aşiyyeten ev duhâhâ.