Sâffât sûresinin Türkçe okunuşu

Adını, saf tutmuş meleklere işaret eden ilk âyetten alan ve kâinattaki güçlerden söz eden bu sûre, Mekke'de inmiştir. 182 (yüzsekseniki) âyettir. İlk üç âyette, saf tutmuş meleklere, bulutları sevk ve idare eden güce, zikri yapan dile yahut insana yemin edilerek Allah'ın bir olduğu gerçeği ortaya konmuştur.

Ayet 1: Ves sâffati saffâ(saffen).

Ayet 2: Fez zâcirâti zecrâ(zecran).

Ayet 3: Fet tâliyâti zikrâ(zikran).

Ayet 4: İnne ilâhekum le vâhıdun.

Ayet 5: Rabbus semâvâti vel ardı ve mâ beynehumâ ve rabbul meşârık(meşârıkı).

Ayet 6: İnnâ zeyyennâs semâed dunyâ bi zîynetinil kevâkib(kevâkibi).

Ayet 7: Ve hıfzan min kulli şeytânin mârid(mâridin).

Ayet 8: Lâ yessemmeûne ilâl meleil a’lâ ve yukzefûne min kulli cânib(cânibin).

Ayet 9: Duhûran ve lehum azâbun vâsibun.

Ayet 10: İllâ men hatıfel hatfete fe etbeahu şihâbun sâkibun.

Ayet 11: Festeftihim e hum eşeddu halkan em men halaknâ, innâ halaknâhum min tînin lâzibin.

Ayet 12: Bel acibte ve yesharûn(yesharûne).

Ayet 13: Ve izâ zukkirû lâ yezkurûn(yezkurûne).

Ayet 14: Ve izâ raev âyeten yesteshırûn(yesteshırûne).

Ayet 15: Ve kâlû in hâzâ illâ sihrun mubîn(mubînun).

Ayet 16: E izâ mitnâ ve kunnâ turâben ve izâmen e innâ le meb’ûsûn(meb’ûsûne).

Ayet 17: E ve âbâunel evvelûn(evvelûne).

Ayet 18: Kul neam ve entum dâhırûn(dâhırûne).

Ayet 19: Fe innemâ hiye zecratun vâhıdetun fe izâ hum yenzurûn(yenzurûne).

Ayet 20: Ve kâlû yâ veylenâ hâzâ yevmud dîn(dîni).

Ayet 21: Hâzâ yevmul faslillezî kuntum bihî tukezzibûn(tukezzibûne).

Ayet 22: Uhşurûllezîne zalemû ve ezvâcehum ve mâ kânû ya’budûn(ya’budûne).

Ayet 23: Min dûnillâhi fehdûhum ilâ sırâtıl cahîm(cahîmi).

Ayet 24: Vakıfûhum innehum mes’ûlûn(mes’ûlûne).

Ayet 25: Mâ lekum lâ tenâsarûn(tenâsarûne).

Ayet 26: Bel humul yevme musteslimûn(musteslimûne).

Ayet 27: Ve akbele ba’duhum alâ ba’dın yetesâelûn(yetesâelûne).

Ayet 28: Kâlû innekum kuntum te’tûnenâ anil yemîn(yemîni).

Ayet 29: Kâlû bel lem tekûnû mu’minîn( mu’minîne).

Ayet 30: Ve mâ kâne lenâ aleykum min sultânin, bel kuntum kavmen tâgîn(tâgîne).

Ayet 31: Fe hakka aleynâ kavlu rabbinâ innâ le zâıkûn(zâıkûne).

Ayet 32: Fe agveynâkum innâ kunnâ gâvîn(gâvîne).

Ayet 33: Fe innehum yevme izin fîl azâbi muşterikûn(muşterikûne).

Ayet 34: İnnâ kezâlike nef’alu bil mucrimîn(mucrimîne).

Ayet 35: İnnehum kânû izâ kîle lehum lâ ilâhe illâllâhu yestekbirûn(yestekbirûne).

Ayet 36: Ve yekûlûne e innâ le târikû âlihetinâ li şâirin mecnûn(mecnûnin).

Ayet 37: Bel câe bil hakkı ve saddakal murselîn(murselîne).

Ayet 38: İnnekum le zâikûl azâbil elîm(elîmi).

Ayet 39: Ve mâ tuczevne illâ mâ kuntum ta’melûn(ta’melûne).

Ayet 40: İllâ ibâdallâhil muhlasîn(muhlasîne).

Ayet 41: Ulâike lehum rızkun ma’lûm(ma’lûmun).

Ayet 42: Fevâkihu, ve hum mukramûn(mukramûne).

Ayet 43: Fî cennâtin naîm(naîmi).

Ayet 44: Alâ sururin mutekâbilîn(mutekâbilîne).

Ayet 45: Yutâfu aleyhim bi ke’sin min maîn(maînin).

Ayet 46: Beydâe lezzetin liş şâribîn(şâribîne).

Ayet 47: Lâ fîhâ gavlun ve lâ hum anhâ yunzefûn(yunzefûne).

Ayet 48: Ve indehum kâsırâtut tarfı în(înun).

Ayet 49: Ke enne hunne beydun meknûn(meknûnun).

Ayet 50: Fe akbele ba’duhum alâ ba’dın yetesâelûn(yetesâelûne).