SÛRELER ▼

Yâsîn sûresinin Türkçe okunuşu

Sûre, ismini iki harften ibaret olan ilk âyetten almıştır. Mekke'de inmiştir. 83 (seksenüç) âyettir. Sûreye isim olarak verilen yâsînin, genellikle Ey insan! manasına geldiği kabul edilir. Bununla kasdedilen, Hz. Peygamber'dir. Yâsîn sûresi Kur'an'ın kalbi kabul edilmiş ve müslümanlar arasında ayrı bir önem kazanmıştır. Fazileti hakkında hadisler vardır.

Ayet 1: Yâ sîn.
Ayet 2: Vel kur’ânil hakîm(hakîmi).
Ayet 3: İnneke leminel murselîn(murselîne).
Ayet 4: Alâ sırâtın mustakîm( mustakîmin).
Ayet 5: Tenzîlel azîzir rahîm(rahîmi).
Ayet 6: Li tunzira kavmen mâ unzira âbâuhum fe hum gâfilûn(gâfilûne).
Ayet 7: Lekad hakkal kavlu alâ ekserihim fe hum lâ yu’minûn(yu’minûne).
Ayet 8: İnnâ cealnâ fî a’nâkıhim aglâlen fe hiye ilâl ezkâni fe hum mukmehûn(mukmehûne).
Ayet 9: Ve cealnâ min beyni eydîhim sedden ve min halfihim sedden fe agşeynâhum fe hum lâ yubsırûn(yubsırûne).
Ayet 10: Ve sevâun aleyhim e enzertehum em lem tunzirhum lâ yu’minûn(yu’minûne).
Ayet 11: İnnemâ tunziru menittebeaz zikre ve haşiyer rahmâne bil gaybi, fe beşşirhu bi magfiratin ve ecrin kerîm(kerîmin).
Ayet 12: İnnâ nahnu nuhyil mevtâ ve nektubu mâ kaddemû ve âsârahum ve kulle şey’in ahsaynâhu fî imâmin mubîn(mubînin).
Ayet 13: Vadrıb lehum meselen ashâbel karyeti, iz câehâl murselûn(murselûne).
Ayet 14: İz erselnâ ileyhimusneyni fe kezzebûhumâ fe azzeznâ bi sâlisin fe kâlû innâ ileykum murselûn(murselûne).
Ayet 15: Kâlû mâ entum illâ beşerun mislunâ ve mâ enzeler rahmânu min şey’in in entum illâ tekzibûn(tekzibûne).
Ayet 16: Kalû rabbunâ ya’lemu innâ ileykum le murselûn(murselûne).
Ayet 17: Ve mâ aleynâ illâl belâgul mubîn(mubînu).
Ayet 18: Kâlû innâ tetayyernâ bi kum, le in lem tentehû le nercumennekum ve le yemessennekum minnâ azâbun elîm(elîmun).
Ayet 19: Kâlû tâirikum meakum, e in zukkirtum, bel entum kavmun musrifûn(musrifûne).
Ayet 20: Ve câe min aksal medîneti raculun yes’â kâle yâ kavmittebiûl murselîn(murselîne).
Ayet 21: İttebiû men lâ yes’elukum ecran ve hum muhtedûn(muhtedûne).
Ayet 22: Ve mâ liye lâ a’budullezî fataranî ve ileyhi turceûn(turceûne).
Ayet 23: E ettehızu min dûnihî âliheten in yuridnir rahmânu bi durrin lâ tugni annî şefâatuhum şey’en ve lâ yunkızûni.
Ayet 24: İnnî izen le fî dalâlin mubîn(mubînin).
Ayet 25: İnnî âmentu bi rabbikum fesmeûni.
Ayet 26: Kîledhulil cennete, kâle yâ leyte kavmî ya’lemûn(ya’lemûne).
Ayet 27: Bimâ gafera lî rabbî ve cealenî minel mukremîn(mukremîne).
Ayet 28: Ve mâ enzelnâ alâ kavmihî min ba’dihî min cundin mines semâi ve mâ kunnâ munzilîn(munzilîne).
Ayet 29: İn kânet illâ sayhaten vâhıdeten fe izâ hum hâmidûn(hâmidûne).
Ayet 30: Yâ hasreten alâl ıbâd(ıbâdi), mâ ye’tîhim min resûlin illâ kânû bihî yestehziûn(yestehziûne).
Ayet 31: E lem yerav kem ehleknâ kablehum minel kurûni ennehum ileyhim lâ yerciûn(yerciûne).
Ayet 32: Ve in kullun lemmâ cemîun ledeynâ muhdarûn(muhdarûne).
Ayet 33: Ve âyetun lehumul ardul meytetu, ahyeynâhâ ve ahracnâ minhâ habben fe minhu ye’kulûn(ye’kulûne).
Ayet 34: Ve cealnâ fîhâ cennâtin min nahîlin ve a’nâbin ve feccernâ fîhâ minel uyûn(uyûni).
Ayet 35: Li ye’kulû min semerihî ve mâ âmilethu eydîhim, e fe lâ yeşkurûn(yeşkurûne).
Ayet 36: Subhânellezî halakal ezvâce kullehâ mimmâ tunbitulardu ve min enfusihim ve mimmâ lâ ya’lemûn(ya’lemûne).
Ayet 37: Ve âyetun lehumul leylu, neslehu minhun nehâra fe izâ hum muzlimûn(muzlimûne).
Ayet 38: Veş şemsu tecrî li mustekarrin lehâ, zâlike takdîrul azîzil alîm(alîmi).
Ayet 39: Vel kamera kaddernâhu menâzile hattâ âdekel urcûnil kadîm(kadîmi).
Ayet 40: Lâş şemsu yenbegî lehâ en tudrikel kamera ve lâl leylu sâbikun nehâr(nehâri), ve kullun fî felekin yesbehûn(yesbehûne).
Ayet 41: Ve âyetun lehum ennâ hamelnâ zurriyyetehum fîl fulkil meşhûn(meşhûni).
Ayet 42: Ve halaknâ lehum min mislihî mâ yerkebûn(yerkebûne).
Ayet 43: Ve in neşe’ nugrıkhum fe lâ sarîha lehum ve lâ hum yunkazûn(yunkazûne).
Ayet 44: İllâ rahmeten minnâ ve metâan ilâ hîn(hînin).
Ayet 45: Ve izâ kîle lehumuttekû mâ beyne eydîkum ve mâ halfekum leallekum turhamûn(turhamûne).
Ayet 46: Ve mâ te’tîhim min âyetin min âyâti rabbihim illâ kânû anhâ mu’ridîn(mu’ridîne).
Ayet 47: Ve izâ kîle lehum enfikû mimmâ razakakumullâhu kâlellezîne keferû lillezîne âmenû e nut’imu men lev yeşâullâhu at’amehu, in entum illâ fî dalâlin mubîn(mubînin).
Ayet 48: Ve yekûlûne metâ hâzâl va’du in kuntum sâdikîn(sâdikîne).
Ayet 49: Mâ yenzurûne illâ sayhaten vâhıdeten te’huzuhum ve hum yahıssımûn(yahıssımûne).
Ayet 50: Fe lâ yestetîûne tavsiyeten ve lâ ilâ ehlihim yerciûn(yerciûne).