Kaf sûresinin Türkçe okunuşu
Mekke'de inmiştir. 45 (kırkbeş) âyettir. Kaf harfi ile başladığı için bu adı almıştır.
Ayet 1: Kâf vel kur’ânil mecîd(mecîdi).
Ayet 2: Bel acibû en câehum munzirun minhum fe kâlel kâfirûne hâzâ şey’un acîbun.
Ayet 3: E izâ mitnâ ve kunnâ turâbâ(turâben), zâlike rac’un baîdun.
Ayet 4: Kad alimnâ mâ tenkusul ardu minhum, ve indenâ kitâbun hafîzun.
Ayet 5: Bel kezzebû bil hakkı lemmâ câehum fe hum fî emrin merîcin.
Ayet 6: E fe lem yanzurû ilâs semâi fevkahum keyfe beneynâhâ ve zeyyennâhâ ve mâ lehâ min furûcin.
Ayet 7: Vel arda medednâhâ ve elkaynâ fîhâ ravâsiye ve enbetnâ fîhâ min kulli zevcin behîcin.
Ayet 8: Tebsıraten ve zikrâ li kulli abdin munîbin.
Ayet 9: Ve nezzelnâ mines semâi mâen mubâraken fe enbetnâ bihî cennâtin ve habbel hasîdi.
Ayet 10: Ven nahle bâsikâtin lehâ tal’un nadîdun.
Ayet 11: Rızkan lil ibâdi ve ahyeynâ bihî beldeten meytâ(meyten), kezâlikel hurûcu.
Ayet 12: Kezzebet kablehum kavmu nûhın ve ashâbur ressi ve semûdu.
Ayet 13: Ve âdun ve fir’avnu ve ihvânu lûtın.
Ayet 14: Ve ashâbul eyketi ve kavmu tubbain, kullun kezzeber rusule fe hakka vaîdi.
Ayet 15: E fe ayînâ bil halkıl evvel(evveli), bel hum fî lebsin min halkın cedîd(cedîdin).
Ayet 16: Ve lekad halaknâl insâne ve na’lemu mâ tuvesvisu bihî nefsuhu, ve nahnu akrabu ileyhi min hablil verîd(verîdi).
Ayet 17: İz yetelakkâl mutelakkîyâni anil yemîni ve aniş şimâli kaîdun.
Ayet 18: Mâ yelfızu min kavlin illâ ledeyhi rakîbun atîdun.
Ayet 19: Ve câet sekratul mevti bil hakk(hakkı), zâlike mâ kunte minhu tehîdu.
Ayet 20: Ve nufiha fîs sûr(sûri), zâlike yevmul vaîdi.
Ayet 21: Ve câet kullu nefsin meahâ sâikun ve şehîdun.
Ayet 22: Lekad kunte fî gafletin min hâzâ fe keşefnâ anke gıtâeke fe besarukel yevme hadîdun.
Ayet 23: Ve kâle karînuhu hâzâ mâ ledeyye atîd(atîdun).
Ayet 24: Elkıyâ fî cehenneme kulle keffârin anîdin.
Ayet 25: Mennâın lil hayri mu’tedin murîbin.
Ayet 26: Ellezî ceale meallâhi ilâhen âhara fe elkıyâhu fîl azâbiş şedîdi.
Ayet 27: Kâle karînuhu rabbenâ mâ etgaytuhu ve lâkin kâne fî dalâlin baîdin.
Ayet 28: Kâle lâ tahtesımû ledeyye ve kad kaddemtu ileykum bil vaîdi.
Ayet 29: Mâ yubeddelul kavlu ledeyye ve mâ ene bi zallâmin lil abîd(abîdi).
Ayet 30: Yevme nekûlu li cehenneme helimtele’ti ve tekûlu hel min mezîdin.
Ayet 31: Ve uzlifetil cennetu lil muttakîne gayra baîdin.
Ayet 32: Hâzâ mâ tûadûne li kulli evvâbin hafîz(hafîzin).
Ayet 33: Men haşiyer rahmâne bil gaybi ve câe bi kalbin munîbin.
Ayet 34: Udhulûhâ bi selâm(selâmin), zâlike yevmul hulûd(hulûdi).
Ayet 35: Lehum mâ yeşâûne fîhâ ve ledeynâ mezîdun.
Ayet 36: Ve kem ehleknâ kablehum min karnin hum eşeddu minhum batşen fe nakkabû fîl bilâd(bilâdi), hel min mahîsin.
Ayet 37: İnne fî zâlike le zikrâ li men kâne lehu kalbun ev elkâs sem’a ve huve şehîdun.
Ayet 38: Ve lekad halaknâs semâvâti vel arda ve mâ beynehumâ fî sitteti eyyâmin ve mâ messenâ min lugûb(lugûbin).
Ayet 39: Fasbir alâ mâ yekûlûne ve sebbih bi hamdi rabbike kable tulûış şemsi ve kablel gurûb(gurûbi).
Ayet 40: Ve minel leyli fe sebbihhu ve edbâras sucûdi.
Ayet 41: Vestemi’ yevme yunâdil munâdi min mekânin karîb(karîbin).
Ayet 42: Yevme yesmeûnes sayhate bil hakk(hakkı), zâlike yevmul hurûci.
Ayet 43: İnnâ nahnu nuhyî ve numîtu ve ileynâl masîru.
Ayet 44: Yevme teşakkakul ardu anhum sirââ(sirâan), zâlike haşrun aleynâ yesîrun.
Ayet 45: Nahnu a’lemu bi mâ yekûlûne ve mâ ente aleyhim bi cebbârin fe zekkir bil kur’âni men yehâfu vaîdi.