SÛRELER ▼

Mu'minûn sûresinin Türkçe okunuşu

118 (yüzonsekiz) âyet olup Mekke'de nâzil olmuştur. Özellikle ilk âyetlerinde kurtuluşa eren müminlerin ibadetlerinden, ahlâki yaşayışlarından ve nâil olacakları uhrevî nimetlerden bahsedildiği için sûre el-Mü'minûn adını almıştır. Nitekim Abdullah b. Abbas'tan rivayet edilen bir hadiste Hz. Peygamber (s. a. ) , bu âyetlerin inzâlini müteakip, Bana on âyet indi ki, durumu bunlara uyan cennete gidecektir buyurdu ve bu sûrenin ilk on âyetini okudu.

Ayet 1: Kad eflehal mu’minûn(mu’minûne).
Ayet 2: Ellezîne hum fî salâtihim hâşiûn(hâşiûne).
Ayet 3: Vellezîne hum anil lagvi mu’ridûn(mu’ridûne).
Ayet 4: Vellezîne hum liz zekâti fâilûn(fâilûne).
Ayet 5: Vellezîne hum li furûcihim hâfizûn(hâfizûne).
Ayet 6: İllâ alâ ezvâcihim ev mâ meleket eymânuhum fe innehum gayru melûmîn(melûmîne).
Ayet 7: Fe menibtegâ verâe zâlike fe ulâike humul âdûn(âdûne).
Ayet 8: Vellezîne hum li emânâtihim ve ahdihim râûn(râûne).
Ayet 9: Vellezîne hum alâ salavâtihim yuhâfızûn(yuhâfızûne).
Ayet 10: Ulâike humul vârisûn(vârisûne).
Ayet 11: Ellezîne yerisûnel firdevs(firdevse), hum fîhâ hâlidûn(hâlidûne).
Ayet 12: Ve lekad halaknâl insâne min sulâletin min tîn(tînin).
Ayet 13: Summe cealnâhu nutfeten fî karârin mekîn(mekînin).
Ayet 14: Summe halaknân nutfete alakaten fe halaknâl alakate mudgaten fe halaknâl mudgate ızâmen fe kesevnâl izâme lahmen summe enşe'nâhu halkan âhar(âhara), fe tebârakallâhu ahsenul hâlikîn(hâlikîne).
Ayet 15: Summe innekum ba'de zâlike le meyyitûn(meyyitûne).
Ayet 16: Summe innekum yevmel kıyâmeti tub’asûn(tub’asûne).
Ayet 17: Ve lekad halaknâ fevkakum seb'a tarâika ve mâ kunnâ anil halkı gâfilîn(gâfilîne).
Ayet 18: Ve enzelnâ mines semâi mâen bi kaderin fe eskennâhu fîl ardı ve innâ alâ zehâbin bihî le kâdirûn(kâdirûne).
Ayet 19: Fe enşe’nâ lekum bihî cennâtin min nahîlin ve a’nâbin, lekum fîhâ fevâkihu kesîratun ve minhâ te’kulûn(te’kulûne).
Ayet 20: Ve şeceraten tahrucu min tûri seynâe tenbutu bid duhni ve sıbgın lil âkilîn(âkilîne).
Ayet 21: Ve inne lekum fîl en’âmi le ibreten, nuskîkum mimmâ fî butûnihâ ve lekum fîhâ menâfiu kesîratun ve minhâ te’kulûn(te’kulûne).
Ayet 22: Ve aleyhâ ve alâl fulki tuhmelûn(tuhmelûne).
Ayet 23: Ve lekad erselnâ nûhan ilâ kavmihî fe kâle yâ kavmi’budullâhe mâ lekum min ilâhin gayruhu, e fe lâ tettekûn(tettekûne).
Ayet 24: Fe kâlel meleullezîne keferû min kavmihî mâ hâzâ illâ beşerun mıslukum yurîdu en yetefaddale aleykum, ve lev şâallâhu le enzele melâiketen, mâ semi’nâ bi hâzâ fî âbâinel evvelîn(evvelîne).
Ayet 25: İn huve illâ raculun bihî cinnetun fe terabbasû bihî hattâ hîn(hînin).
Ayet 26: Kâle rabbinsurnî bimâ kezzebûni.
Ayet 27: Fe evhaynâ ileyhi enısnaıl fulke bi a’yuninâ ve vahyinâ fe izâ câe emrunâ ve fâret tennûru fesluk fîhâ min kullin zevceynisneyni ve ehleke illâ men sebeka aleyhil kavlu minhum, ve lâ tuhâtıbnî fîllezîne zalemû, innehum mugrakûn(mugrakûne).
Ayet 28: Fe izâsteveyte ente ve men meake alâl fulki fe kulil hamdu lillâhillezî neccânâ minel kavmiz zâlimîn(zâlimîne).
Ayet 29: Ve kul rabbi enzilnî munzelen mubâraken ve ente hayrul munzilîn(munzilîne).
Ayet 30: İnne fî zâlike le âyâtin ve in kunnâ le mubtelîn(mubtelîne).
Ayet 31: Summe enşe’nâ min ba’dihim karnen âharîn(âharîne).
Ayet 32: Fe erselnâ fîhim resûlen minhum eni’budûllâhe mâ lekum min ilâhin gayruhu, e fe lâ tettekûn(tettekûne).
Ayet 33: Ve kâlel meleu min kavmihillezîne keferû ve kezzebû bi likâil âhırati ve etrafnâhum fîl hayâtid dunyâ mâ hâzâ illâ beşerun mislukum ye’kulu mimmâ te’kulûne minhu yeşrabu mimmâ teşrabûn(teşrabûne).
Ayet 34: Ve le in ata’tum beşeren mislekum innekum izen le hâsirûn(hâsirûne).
Ayet 35: E yaıdukum ennekum izâ mittum ve kuntum turâben ve izâmen ennekum muhracûn(muhracûne).
Ayet 36: Heyhâte heyhâte limâ tûadûn(tûadûne).
Ayet 37: İn hiye illâ hayâtuned dunyâ nemûtu ve nahyâ ve mâ nahnu bi meb’ûsîn(meb’ûsîne).
Ayet 38: İn huve illâ raculunifterâ alâllâhi keziben ve mâ nahnu lehu bi mu’minîn(mu’minîne).
Ayet 39: Kâle rabbinsurnî bimâ kezzebûni.
Ayet 40: Kâle ammâ kalîlin le yusbihunne nâdimîn(nâdimîne).
Ayet 41: Fe ehazethumus sayhatu bil hakkı fe cealnâhum gusâen, fe bu’den lil kavmiz zâlimîn(zâlimîne).
Ayet 42: Summe enşe’nâ min ba’dihim kurûnen âharîn(âharîne).
Ayet 43: Mâ tesbiku min ummetin ecelehâ ve mâ yeste’hırûn(yeste’hırûne).
Ayet 44: Summe erselnâ rusulenâ tetrâ, kullemâ câe ummeten resûluhâ kezzebûhu fe etbâ’nâ ba’dahum ba’dan ve cealnâhum ehâdîs(ehâdîse), fe bu’den li kavmin lâ yu’minûn(yu’minûne).
Ayet 45: Summe erselnâ mûsâ ve ehâhu hârûne bi âyâtinâ ve sultânin mubîn(mubînin).
Ayet 46: İlâ fir’avne ve meleihî festekberû ve kânû kavmen âlîn(âlîne).
Ayet 47: Fe kâlû e nu’minu li beşereyni mislinâ ve kavmuhumâ lenâ âbidûn(âbidûne).
Ayet 48: Fe kezzebûhumâ fe kânû minel muhlekîn(muhlekîne).
Ayet 49: Ve lekad âteynâ mûsâl kitâbe leallehum yehtedûn(yehtedûne).
Ayet 50: Ve cealnâbne meryeme ve ummehû âyeten ve âveynâhumâ ilâ rabvetin zâti karârin ve maîn(maînin).