İnsân sûresinin Türkçe okunuşu
Mekke'de veya Medine'de nâzil olduğuna dair rivayetler vardır; 31 (otuzbir) âyettir. Adını ilk âyetinde geçen el-insân kelimesinden almıştır. Hel etâke, ed-Dehr, el-Ebrâr ve el-Emşâc isimleri ile de anılır.
Ayet 1: Hel etâ alâl insâni hînun mined dehri lem yekun şey’en mezkûrâ(mezkûran).
Ayet 2: İnnâ halaknâl insâne min nutfetin emşâcin nebtelîhi fe cealnâhu semîan basîrâ(basîran).
Ayet 3: İnnâ hedeynâhus sebîle immâ şâkiran ve immâ kefûran.
Ayet 4: İnnâ a’tednâ lil kâfirîne selâsile ve ağlâlen ve seîrâ(seîran).
Ayet 5: İnnel ebrâra yeşrabûne min ke’sin kâne mizâcuhâ kâfûrâ(kâfûran).
Ayet 6: Aynen yeşrabu bihâ ibâdullâhi yufeccirûnehâ tefcîrâ(tefcîran).
Ayet 7: Yûfûne bin nezri ve yehâfûne yevmen kâne şerruhu mustetîrâ(mustetîran).
Ayet 8: Ve yut’imûnet taâme alâ hubbihî miskînen ve yetîmen ve esîrâ(esîran).
Ayet 9: İnnemâ nut’imukum li vechillâhi lâ nurîdu minkum cezâen ve lâ şukûrâ(şukûran).
Ayet 10: İnnâ nehâfu min rabbinâ yevmen abûsen kamtarîrâ(kamtarîran).
Ayet 11: Fe vekâhumullâhu şerra zâlikel yevmi ve lakkâhum nadraten ve surûrâ(surûran).
Ayet 12: Ve cezâhum bimâ saberû cenneten ve harîrâ(harîran).
Ayet 13: Muttekiîne fîhâ alâl erâiki, lâ yeravne fîhâ şemsen ve lâ zemherîrâ(zemherîran).
Ayet 14: Ve dâniyeten aleyhim zılâluhâ ve zullilet kutûfuhâ tezlîlâ(tezlîlen).
Ayet 15: Ve yutâfu aleyhim bi âniyetin min fıddatin ve ekvâbin kânet kavârîrâ.
Ayet 16: Kavârîra min fıddatin kadderûhâ takdîrâ(takdîran).
Ayet 17: Ve yuskavne fîhâ ke’sen kâne mizâcuhâ zencebîlâ(zencebîlen).
Ayet 18: Aynen fîhâ tusemmâ selsebîlâ(selsebîlen).
Ayet 19: Ve yetûfu aleyhim vildânun muhalledûn(muhalledûne), izâ raeytehum hasibtehum lu’luen mensûrâ(mensûran).
Ayet 20: Ve izâ raeyte semme raeyte naîmen ve mulken kebîrâ(kebîran).
Ayet 21: Âliyehum siyâbu sundusin hudrun ve istebrakun ve hullû esâvira min fıddatin, ve sekâhum rabbuhum şarâben tahûrâ(tahûran).
Ayet 22: İnne hâzâ kâne lekum cezâen ve kâne sa’yukum meşkûrâ( meşkûran).
Ayet 23: İnnâ nahnu nezzelnâ aleykel kur’âne tenzîlâ(tenzîlen).
Ayet 24: Fasbir li hukmi rabbike ve lâ tutı’ minhum âsimen ev kefûrâ(kefûran).
Ayet 25: Vezkurisme rabbike bukraten ve asîlâ(asîlen).
Ayet 26: Ve minel leyli fescud lehu ve sebbihhu leylen tavîlâ(tavîlen).
Ayet 27: İnne hâulâi yuhıbbûnel âcilete ve yezerûne verâehum yevmen sekîlâ(sekîlen).
Ayet 28: Nahnu halaknâhum ve şedednâ esrahum, ve izâ şi’nâ beddelnâ emsâlehum tebdîlâ(tebdîlen).
Ayet 29: İnne hâzihî tezkiratun, fe men şâettehaze ilâ rabbihî sebîlâ(sebîlen).
Ayet 30: Ve mâ teşâûne illâ en yeşâallâh(yeşâallâhu), innallâhe kâne alîmen hakîmâ(hakîmen).
Ayet 31: Yudhilu men yeşâu fî rahmetihî, vez zâlimîne eadde lehum azâben elîmâ(elîmen).