Cinn sûresinin Türkçe okunuşu

Mekke'de nâzil olmuştur: 28 (yirmisekiz) âyettir. Cinlerin Kur'an dinleyip hidayete geldikleri anlatıldığından, sûre bu ismi almıştır. Hz. Peygamber, amcası Ebu Talip ve eşi Hz. Hatice'yi kaybettikten sonra Tâif'e gitmiş, orada çirkin davranışlarla karşılaşmıştı. Bu sıralarda Kureyş müşrikleri de müslümanlara karşı düşmanlıklarını iyice arttırmış bulunuyorlardı. işte Tâif dönüşünde nâzil olarak Resûl-i Ekrem'e teselli veren bu sûre, yalnız insanların değil, cinlerin de Kur'an'a tâbi olduklarını bildiriyor, İslâm'ın muzafferiyetini müjdeliyordu.

Ayet 1: Kul ûhıye ileyye ennehustemea neferun minel cinni fe kâlû innâ semi’nâ kur’ânen acebâ(aceben).

Ayet 2: Yehdî ilâr ruşdi fe âmennâ bihî, ve len nuşrike bi rabbinâ ehadâ(ehaden).

Ayet 3: Ve ennehu teâlâ ceddu rabbinâ mâttehaze sâhıbeten ve lâ veledâ(veleden).

Ayet 4: Ve ennehu kâne yekûlu sefîhunâ alâllâhi şetatâ(şetatan).

Ayet 5: Ve ennâ zanennâ en len tekûlel insu vel cinnu alâllâhi kezibâ(keziben).

Ayet 6: Ve ennehu kâne ricâlun minel insi yeûzûne bi ricâlin minel cinni fe zâdûhum rahekâ(rahekan).

Ayet 7: Ve ennehum zannû kemâ zanentum en len yeb’asallâhu ehadâ(ehaden).

Ayet 8: Ve ennâ le mesnâs semâe fe vecednâhâ muliet harasen şedîden ve şuhubâ(şuhuben).

Ayet 9: Ve ennâ kunnâ nak’udu minhâ mekâıde lis sem’i fe men yestemiıl âne yecid lehu şihâben rasadâ(rasaden).

Ayet 10: Ve ennâ lâ nedrî eşerrun urîde bi men fîl ardı em erâde bi him rabbuhum raşedâ(raşeden).

Ayet 11: Ve ennâ minnâs sâlihûne ve minnâ dûne zâlike, kunnâ tarâika kıdedâ(kıdeden).

Ayet 12: Ve ennâ zanennâ en len nu’cizallâhe fîl ardı ve len nu’cizehu herabâ(heraben).

Ayet 13: Ve ennâ lemmâ semi’nâl hudâ âmennâ bihî, fe men yu’min bi rabbihî fe lâ yehâfu bahsen ve lâ rahekâ(rahekan).

Ayet 14: Ve ennâ minnâl muslimûne ve minnâl kâsitûn(kâsitûne), fe men esleme fe ulâike teharrav raşedâ(raşeden).

Ayet 15: Ve emmâl kâsitûne fe kânû li cehenneme hatabâ(hataban).

Ayet 16: Ve en levistekâmû alât tarîkati le eskaynâhum mâen gadekâ(gadekan).

Ayet 17: Li neftinehum fîhi, ve men yu’rıd an zikri rabbihî yeslukhu azâben saadâ(saaden).

Ayet 18: Ve ennel mesâcide lillâhi fe lâ ted’û meallâhi ehadâ(ehaden).

Ayet 19: Ve ennehu lemmâ kâme abdullâhi yedûhu kâdû yekûnûne aleyhi libedâ(libeden).

Ayet 20: Kul innemâ ed’û rabbî ve lâ uşriku bihî ehadâ(ehaden).

Ayet 21: Kul innî lâ emliku lekum darran ve lâ raşedâ(raşeden).

Ayet 22: Kul innî len yucîranî minallâhi ehadun ve len ecide min dûnihî multehadâ(multehaden).

Ayet 23: İllâ belâgan minallâhi risâlâtihî, ve men ya’sıllâhe ve resûlehu fe inne lehu nâra cehenneme hâlidîne fîhâ ebedâ(ebeden).

Ayet 24: Hattâ izâ raev mâ yûadûne fe se ya’lemûne men ad’afu nâsıran ve ekallu adedâ(adeden).

Ayet 25: Kul in edrî e karîbun mâ tûadûne em yec’alu lehu rabbî emedâ(emedan).

Ayet 26: Âlimul gaybi fe lâ yuzhiru alâ gaybihî ehadâ(ehaden).

Ayet 27: İllâ menirtedâ min resûlin fe innehu yesluku min beyni yedeyhi ve min halfihî rasadâ(rasaden).

Ayet 28: Li ya’leme en kad eblegû rısâlâti rabbihim ve ehâta bimâ ledeyhim ve ahsâ kulle şey’in adedâ(adeden).