Fecr sûresinin meali (anlamı)

Fecr, tan yerinin ağarması ve şafak manasına gelir. Fecr sûresi, Leyl sûresinden sonra Mekke'de inmiştir, 30 (otuz) âyettir. Bu sûrede eski kavimlere ait kıssalar hatırlatılır. İnsanoğlunun kötülüğe yönelmekte olduğu belirtilerek bunun kötü sonucu, dünya hayatından sonraki hayat ve oradaki durumlar kısaca anlatılır.

Ayet 1: Fecr vaktine andolsun.

Ayet 2: Ve on geceye.

Ayet 3: Ve çift olana ve tek olana.

Ayet 4: Ve geçip gideceği zaman geceye (andolsun).

Ayet 5: Bunlarda akıl sahipleri için bir kasem yok mu?

Ayet 6: Rabbinin Ad kavmini nasıl yaptığını görmedin mi?

Ayet 7: Sütunlara sahip İrem Şehri’ne.

Ayet 8: O (İrem Şehri) ki, beldeler (ülkeler) içinde onun bir eşi yaratılmadı.

Ayet 9: Ve vadilerde kayaları oyan Semud’a (kavmine).

Ayet 10: Ve kazıklar sahibi firavuna (neler yaptı).

Ayet 11: Onlar ki beldelerde (ülkelerde) azgınlık yaptılar.

Ayet 12: Böylece orada fesadı çoğalttılar.

Ayet 13: Bundan dolayı Rabbin onları azap kamçısı ile kamçıladı.

Ayet 14: Muhakkak ki senin Rabbin elbette gözleyendir.

Ayet 15: Fakat insan, ne zaman Rabbi onu imtihan edip, böylece ona ikram eder ve onu ni’metlendirirse, o zaman: “Rabbim bana ikram etti.” der.

Ayet 16: Ve fakat, ne zaman onu imtihan edip, böylece onun rızkını ölçülü verirse (daraltırsa), o zaman: “Rabbim bana ihanet etti.” der.

Ayet 17: Hayır, bilâkis siz yetime ikram etmiyorsunuz.

Ayet 18: Ve yoksulları doyurma konusunda birbirinizi teşvik etmiyorsunuz.

Ayet 19: Ve size bırakılan mirası hırslı bir yeyişle yiyorsunuz.

Ayet 20: Ve malı aşırı bir sevgiyle seviyorsunuz.

Ayet 21: Hayır, arz, paramparça parçalanıp dağıldığı zaman.

Ayet 22: Ve Rabbin geldiği ve melekler saf saf olduğu zaman.

Ayet 23: Ve o gün (izin günü) cehennem getirilmiştir. İnsan o gün (izin günü) tezekkür eder (düşünüp, hatırlar) ve bu zikrin (bu hatırlamanın) ona nasıl (faydası) olur ki?

Ayet 24: “Keşke ben hayatım için (yaşarken güzel ameller) takdim etseydim.” der.

Ayet 25: Artık o izin günü, kimse O’nun (Allah’ın) azabı gibi azaplandıramaz.

Ayet 26: Ve kimse O’nun bağladığı gibi bağlayamaz.

Ayet 27: Ey mutmain olan nefs!

Ayet 28: Rabbine dön (Allah’tan) razı olarak ve Allah’ın rızasını kazanmış olarak!

Ayet 29: (Ey fizik vücut!) O zaman, (nefsini tezkiye ettiğin ve ruhunu Allah’a ulaştırdığın zaman Bana kul olursun) kullarımın arasına gir.

Ayet 30: Ve cennetime gir.