Murselât sûresinin meali (anlamı)

Mekke'de inmiştir. 50 (elli) âyettir. Gönderilenler anlamına gelen el-mürselât kelimesi ile başladığı için sûre bu adı almıştır. Müfessirler, gönderilenlerden maksadın, âlemin idaresi ile görevli bir kısım melekler veya rüzgârlar, yahut peygamberler, yahut da Kur'an âyetleri olabileceğini belirtmişlerdir.

Ayet 1: Ardarda (marufla, irfanla) gönderilenlere andolsun.

Ayet 2: Ve de şiddetle estikçe esenlere (andolsun).

Ayet 3: Dağıtıp yayanlara andolsun.

Ayet 4: Ve de ayırdıkça ayıranlara (andolsun).

Ayet 5: Ve de zikri ilka edenlere (andolsun).

Ayet 6: (Bu yeminler), özür olarak (mazeret olmaması) veya nezir olarak (uyarması) içindir.

Ayet 7: Muhakkak ki vaadolunduğunuz şey, mutlaka vuku bulacaktır.

Ayet 8: Öyle ki, o zaman yıldızların ışığı giderilmiştir.

Ayet 9: Ve o zaman gök yarılmıştır.

Ayet 10: Ve o zaman dağlar dağılmıştır.

Ayet 11: Ve o zaman resûllere vakit bildirilmiştir.

Ayet 12: (Bunlar) hangi gün için tecil edildi (ertelendi)?

Ayet 13: Fasıl (ayırma) günü için (tecil edildi).

Ayet 14: O fasıl gününün ne olduğunu sana bildiren nedir?

Ayet 15: İzin günü, yalanlayanların vay haline.

Ayet 16: Evvelkileri Biz helâk etmedik mi?

Ayet 17: Sonra diğerlerini (arkadan gelenleri) de onlara tâbî kılarız.

Ayet 18: Mücrimlere işte böyle yaparız.

Ayet 19: İzin günü yalanlayanların vay haline.

Ayet 20: Sizi Biz, değersiz bir sudan yaratmadık mı?

Ayet 21: Sonra onu sağlam bir yerde kararlı kıldık (yerleştirdik).

Ayet 22: Bilinen bir süreye kadar.

Ayet 23: İşte Biz, böyle takdir ettik. Bunu takdir edenler ne güzel (kudret sahibi).

Ayet 24: İzin günü yalanlayanların vay haline.

Ayet 25: Biz arzı toplanma yeri kılmadık mı?

Ayet 26: Canlılara ve ölülere.

Ayet 27: Ve orada yüksek sabit dağlar kıldık. Ve sizi tatlı su ile suladık (içecek su verdik).

Ayet 28: İzin günü yalanlayanların vay haline.

Ayet 29: O yalanlamış olduğunuz şeye gidin!

Ayet 30: Üç çatallı olan gölgeye gidiniz.

Ayet 31: Gölgelendirmez ve yakıcı aleve bir faydası olmaz.

Ayet 32: Muhakkak ki o, saray gibi (büyük) kıvılcımlar atar.

Ayet 33: Sanki o (kıvılcımlar), sarı erkek develer gibidir.

Ayet 34: İzin günü yalanlayanların vay haline.

Ayet 35: Bu, (yalanlayanların) konuşamayacakları bir gündür.

Ayet 36: Ve onlara izin verilmez ki, özür beyan etsinler.

Ayet 37: İzin günü yalanlayanların vay haline.

Ayet 38: Bu ayrılma günüdür. Sizi ve evvelkileri biraraya topladık.

Ayet 39: Haydi eğer sizin bir tuzağınız varsa hemen Bana karşı tuzak kurun.

Ayet 40: İzin günü yalanlayanların vay haline.

Ayet 41: Muhakkak ki takva sahipleri gölgelerde ve pınarbaşlarındadır.

Ayet 42: Ve canlarının çektiği (iştah duydukları) meyveler vardır.

Ayet 43: Yaptıklarınız sebebiyle afiyetle yeyin ve için.

Ayet 44: Muhakkak ki Biz, muhsinleri işte böyle mükâfatlandırırız.

Ayet 45: İzin günü yalanlayanların vay haline.

Ayet 46: Yeyin ve biraz da metalanın (faydalanın). Çünkü siz mücrimlersiniz.

Ayet 47: İzin günü yalanlayanların vay haline.

Ayet 48: Ve onlara: “Rükû edin!” denildiği zaman rükû etmezler.

Ayet 49: İzin günü yalanlayanların vay haline.

Ayet 50: Bundan başka artık hangi söze inanacaklar?