Duhân sûresi 37. ayetin okunuşu ve anlamı, 44:37 meali

Ayet 36

فَأْتُوا بِآبَائِنَا إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ ﴿٣٦﴾

Fe’tû bi âbâinâ in kuntum sâdikîn(sâdikîne).

Siz doğru söyleyenlerseniz, o halde babalarımızı (geri) getirin.

Ayet 37

أَهُمْ خَيْرٌ أَمْ قَوْمُ تُبَّعٍ وَالَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ أَهْلَكْنَاهُمْ إِنَّهُمْ كَانُوا مُجْرِمِينَ ﴿٣٧﴾

E hum hayrun em kavmu tubbein vellezîne min kablihim, ehleknâhum innehum kânû mucrimîn(mucrimîne).

Onlar mı yoksa Tubba’nın kavmi ve onlardan öncekiler mi daha hayırlı? Biz onları helâk ettik. Çünkü onlar mücrimlerdi.

Ayet 38

وَمَا خَلَقْنَا السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا لَاعِبِينَ ﴿٣٨﴾

Ve mâ halaknâs semâvâti vel arda ve mâ beynehumâ lâibîn(lâibîne).

Ve gökleri ve yeri ve ikisi arasındakileri, oyun olsun diye yaratmadık.

Duhân sûresi 37. ayetin Türkçe okunuşu, Arapça okunuşu ve meali