Sâffât sûresi 145. ayetin okunuşu ve anlamı, 37:145 meali

Ayet 144

لَلَبِثَ فِي بَطْنِهِ إِلَى يَوْمِ يُبْعَثُونَ ﴿١٤٤﴾

Le lebise fî batnihî ilâ yevmi yub’asûn(yub’asûne).

Muhakkak ki o, beas gününe (kıyâmet gününe) kadar onun (balığın) karnında kalırdı.

Ayet 145

فَنَبَذْنَاهُ بِالْعَرَاء وَهُوَ سَقِيمٌ ﴿١٤٥﴾

Fe nebeznâhu bil arâi ve huve sakîm(sakîmun).

Bunun üzerine onu, bitkin (hasta) bir halde boş bir alana (sahile) attık.

Ayet 146

وَأَنبَتْنَا عَلَيْهِ شَجَرَةً مِّن يَقْطِينٍ ﴿١٤٦﴾

Ve enbetnâ aleyhi şeceraten min yaktîn(yaktînin).

Ve onun üzerine (gölgelik olarak) kabak cinsinden (geniş yapraklı) bir ağaç bitirdik (yetiştirdik).

Sâffât sûresi 145. ayetin Türkçe okunuşu, Arapça okunuşu ve meali